Real “ongeslagen” Sranang – Giram “9/10 man”

steven Door: Steven

Op papi.. …. ehhh ons beeldscherm in theorie 11 man. Van de 20. asv Giram geteisterd door blessureleed. 1 te laat (waarvoor excuus van ondergetekende) en 1 (Arnout) op het laatste moment weggeroepen i.v.m. prive. Giram stond dus aan de start met 9 man tegen de ongeslagen koploper. Ga er maar aanstaan. Dat deze negen man aan de start van deze wedstrijd zijn gaan staan en niet het hoofd in de schoot hebben geworpen: “handel het maar op papier af. We gaan lekker naar huis van het weekend genieten”, zegt heel veel.

Over de eerste 25 minuten kan ik niets zeggen. Het enige wat ik wel weet was dat ik bij mijn te late aankomst en in de kleedkamer dacht: “ik ga niets over de stand vragen. Ik wil het niet weten”.
Natuurlijk werd het mij direct bij het betreden van het veld verteld: “het staat 0-0!”. Wat?!? Een werkelijk onwerkelijke stand met 9 man tegen de (nogmaals) ongeslagen koploper. Een minuut na mijn aantreden in het veld verstuurde Omar een steekpass richting ondergetekende en met (ja, dat vind ik zelf ook) een fraaie lob: 0-1! voor Giram. Bizar! Real Sranang bleef echter rustig genoeg om uiteindelijk te gaan rusten met een 2-1 voorsprong. Je zou denken: wedstrijd gespeeld. Maar al snel in de tweede helft een solo van Omar vanaf de middellijn: 2-2!. Bij het teruglopen naar de aftrap zag ik 9 andere Girammers met een scheur in het gezicht van oor tot oor staan. Het zag er niet uit. 2-2 na de rust met 10 man, waarvan Karim met een hamstringblessure zich bleef inzetten en Rob met een acchilleshielblessure ook bleef voetballen. Niet heel veel later liep Real Sranang dan toch, ondanks een geweldig keepende Martin, uit naar 4-2.

Wedstrijd nu wel gespeeld …. toch?

Welnee: een prachtige pass van Ernst over de verdediging van Real Sranang betekende, na wat bemoeienis van een partijdige paal, in de 3e treffer van Giram: 4-3. Real Sranang ging zich op dat moment toch achter de oren krabben, want het deed een aanpassing/wissel in de verdediging met een speler die ik na de wedstrijd zag rondhobbelen bij een ander/jonger team. En ik wil niet zeggen: met hulp van de scheidsrechter werd de wedstrijd dan toch beslist: want van mijn afstand (en die van de scheidsrechter) leek het blok wat gezet werd door de verdediging van Giram een penalty. Je kunt er inderdaad voor fluiten, dacht ik. Later werd toegegeven door de spelers van Real Sranang zelf dat het inderdaad geen penalty was.

De penalty: ondanks dat Martin prima de goede hoek koos werd de penalty zo goed hoog in de hoek genomen dat hij onhoudbaar was. Een goed genomen strafschop is nu eenmaal onhoudbaar. Een half metertje lager en je had hem gehad, Martin. Het betekende de 5-3 en met nog 10-15 minuten te gaan nu wel: einde wedstrijd. Real Sranang liep voor de statistieken nog uit naar 7-3.

Verlies, maar een uitstekend resultaat als je 25 minuten lang begint met 9 spelers, daarna met 10, waarvan er twee/drie eigenlijk teveel geblesseerd waren om normaal gesproken in het veld te blijven staan. Ik denk, nee ik weet zeker, dat we allemaal met een geweldig en trots gevoel van het veld stapten. Er worden dan ook geen uitblinkende namen genoemd: Martin, Randy, Ron, Fred, Rob, Karim, Brian, Omar en Ernst weten van zichzelf en elkaar wel dat ze een uitstekende wedstrijd hebben gevoetbald.

Goed dan, dan noem ik toch namen van twee uitblinkers: de namen van twee geblesseerden die het op konden brengen te komen kijken: Bennie, bedankt dat je er was en bedankt voor het vlaggen. Guido bedankt voor je aanwezigheid en het supporteren van je team.
Grootste naam die miste: M.A.S.V. Giram van Tilburg. Martin: een spoedig herstel en hopelijk kunnen we je snel weer begroeten langs de lijn en de gezelligheid na afloop. De derde helft horen wij nl. sowieso te winnen. Zelfs bij Real Sranang.

Als laatste woorden: na wat mail- en whatsappwoordjes in de voorgaande week:
Er stond een geweldig team in het veld.